Schemer
De stalen kabels vanDe brug
En de lijnen van
De hoogspanningsmasten
Zetten de schemerige lucht
Vol lijnen en kruisjes
Die voorbij flitsen terwijl
De trein doorraast
In haar gedachten
Speelt ze boter kaas
En eieren
Maar met de lijnen
Die steeds van plek verschuiven
Is er geen beginnen aan
Door de lijnen heen
Ziet ze zijn gezicht
Hoe hij naar haar keek
Terwijl zij zich
Met haar rug naar hem gekeerd
Van haar kleding ontdeed
En haar nachthemd aantrok
Hij wist niet
Dat zij hem had
Zien kijken
Zij had haar mond gehouden
Ze had hem uit kunnen schelden
Ze had hem kunnen slaan
Maar ze deed niets
En liet hem kijken
Net zoals zij nu keek
Naar de kruisjes
Die door de donkerte
Bijna niet meer te zien waren
Geplaatst door SannQ op 20-04-2009
Delen: